20080904
ünlem (!)
sosyalizm rusyasının döneminde insanlardan somutluk istermişler sanatta dahi.sanatçılar tuallerine saklarmış bütün duyguları.gri metaların altından renkler fışkırırmış halbuki.içinde kapatılanlar,geriye atılanlar çıkarmış.bastırılsa da unutturulsa da hissetmek."bugün bunu gördüm" varya hani.işte bugün bunu gördüm cidden de..istediğim kadar çabuk yaratayım bozulan hamuru yine de bir yerde bozulan hamuroyunun görüntüsü kalıyor.sakin kalmak lazım,sabretmek lazım,belki alışmak..belki de katlanmak lazım!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
3 yorum:
evet sosyalizm rusyasının döneminde böyleymiş ama bu şimdi de mevzubahis.günümüzde de sanatçılar hayatın ağır şartları altında ezilerek şekil almaya mecbur bırakılıyor.görünürde sosyalizm rusyası yok ama onu aratmayacak hayat şartları var.bu da acımasız bir rejim esasında.
evet,geçmiş değil elbette.sanatçılar hep hayatın acı yüzünde durmak zorunda bırakılmış.yazık.ve..bu rejim kesinlikle acımasız,haklısınız.
zaten nerede baskı varsa oradan patlak verir değil mi?sıkıntı çekmemek için(elimizde olan şeyler için söylüyorum. elimizde olan şeylerden kastım herhangibir baskıcı rejim harici kendi duygularımız)serbest bırakmak en ii çözüm oluyor.acıyı bastırınca yüzeye çıkar mesela.onu bir süreç olarak kabul edip bizi parça parça etmesine izin verdiğimizde yorulur ve bi zaman sonra yok olur.ama cebelleştikçe yakamıza yapışır.
Yorum Gönder