Dur blog belli bi konu belirmeden kafamda kelimelerin geldiği gibi yazmak istiyorum biraz.Tamam zaten genelde de birşeyleri belirleyip yazmak huyum değildir ama herneyse işte.Dur ya ses çıkarma..Dido konusuyor ondan bu klavyeye dokunurken nazik nazik yavaş yavaş hareket ettirmem parmaklarımı.Sanki doğa dursa daha çok işler gibi sesi istediğim her zerreme nüfuz etsin doldursun zihnimi bedenimi the day before the day'le ...Alsın götürsün,ağlatsın böyle salyasümük tabirine uyan şekillerde..
...birşeyler sıfıra dönüyor bazen.Hani olur ya aslında evet evet bunun bir adı var buna jamais vu diyorlar.Tıpkı öyle hissediyorum iskeledeki a ton etoile'ın 1.23'ünce saniyesinde durdurduğum dk'dan öncesi sanki bi şekilde jamais vu diye tabir edebilceğim cinsten.Tekrardan şarkı çalmaya başlıyor şimdi.Yine dinliyorum..Yine sayılarla aramın iyi olmadığını düşünüyorum,ama bunları sanki hiç daha önce yaşamamışım gibi acemiyim,sanki her an düşüp ardından da küçük çocuk gibi ağlamaya başlayacakmışım gibi hissediyorum..
Bunları harflerle birleştirmeden önce de sadece boş bir levha gibi hissediyordum.Şimdi fazla ağırlaştı..Söyledikçe ağırlaşıyor bazen.
Bir de blog..Kötü bir yalancıyım.Dediklerimi düşündüğümde mesela diyorum ki..Benim çok bir farkım var da sanki..Kandırmaca belkide birlikte oynan garip bi iyileştirme büyüsüi bu..
Ne kadar başarılı bilmiyorum.Kendi söküğünü dikemeyen bir sürü terzinin modacılığa soyunduğu bi akşam bu.Kendi dağınıklığını toplamanı istemeyenlerin yine.yine.yine yanında gördüğünde."Hiç toplatmayacaksın değil mi?ama toplamaktan da hiç bıkmayacaksın."Bakışları atıp belkide sarılıp ağlamak istenen bi akşam bu.Değişik bi karmaşa bu..Diyalektik bişi..Diyalektik olan her beşerin bir şekilde oturup ikililikten çıkarttığı teklik bütünlerinin yaratım gecesinin başlangıcı bu akşam..
Ahh blog..çok konuşasım varmış benim yine..Artık değiştirmeli bu şarkıyı..Çok acıyo çokçokçokçok...Acıtma artık dur..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder