birkaç arpej dokunuşundaki seste..
birkaç şarap yudumunda
yıldızlar vardı gözlerimde
görmediklerinden
metafor nefeslerin içinden geçen dumanlar vardı
saçlarına sinen güneş kokusuyla karışık dumanlar
gün geçmez kervan ötmez şehirlerin kapısından
merhabalar topaklarından biraz fazlaydı benim isteklerim
arzularla tamponculuk oyunuydu
biraz fazlaydı işte dokunuştaki yaraların büyüklüğü
gözyaşıtuzu tedavisinin karşılık vermediği
kronik ruh yarasıydı
üşütük ruh banyosuydu
kırmızı gece lambasında fener yalnızlığı yaşamaktı korku
yağmurla arındırmacı çığlıklar atmaktı
beynimin içinde uğuldayan çocuk dokunuşlarıydı
mutluluğun sesinde haykırmaktı yeşile
papatyadan taçlar takıp yağmurda sulamaktı onları sonbahar..
yürüteçten düşüp kapaklanmaktı bu turnikelerden geçip gitmek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder