slow motion suicide.

herşey slowmotion sanki. bir tuşa basılmış gibi. elimde bir kumanda, dondurdum hepinizi. bakıyorum yanınıza gelip." aslında bir konu var" diyorum. bir konuyu bulmaya çalışıyorum. hanginizle birlikte yarattık bu konuyu diye bakıyorum. ne kadar yaklaşırsam kamerayla o kadar bulanıyorsunuz. kalpatışımı benle birlikte duyuyor, bakıyorsunuz. ama soruma cevap veren bir yüz göremiyorum. elimde bir kağıt parçası. kitabın 108. sayfası. öncesi gerek bana. önsüzünü istiyorum. "kimseye adanmamıştır" yazan o ilk sayfayı istiyorum. çok mu şey istiyorum ? herkes kadar filmleri baştan izlemek istiyorum. burayı beğenmedim diyip çıkartılmış bir film karesi gibiyim. başımı bilmiyorum. sonumu zaten bilmek istemiyorum. ama başımı bilsem fena olmazdı. ortadaki kareyi anlardım. ben bana cevap vermek istiyorum. etrafımda dolaşan bir su var sanki. dolup taşmış bir bardaktan aşağıya doğru süzülen bir votkanın yerçekimine yenik düşen zerresiyim. dolduranları bilmediğim. yalan söylemiyorum. ne beyaz ne pembe. ben de yalan söylerim, tıpkı herkes gibi. ama bu sefer gerçekten bilmiyorum. göster yolu kahin dizlerimin üstündeyim bugün.