önce hissedersin burnunda bi sızıyla karışık toz pembe bir koku
bişiler bi bakarsın gittikçe turuncu oluyo
ciğerlerine inmiş damarlarındaki kanla birlikte dolaşıyo
sonra sen farkına bile varamamışsın ki
bütün vücuduna hüküm giydiriyo..
her yudumda daha da bir sarhoş oluyosun
içine çektiğin ılık muzip nefes
endorfin niteliği kazanır oluyor
son yudumda artık sarhoşluk artmış
çakır keyiflik vesaire hak gettire bu dakikadan sonra
kör kütük sarhoş olmuşun nefese..
onsuz bir an bile geçiremez olmuşsun
yıllar dakika gibi geçmiş bu tanrılar kentinde
nefesi ne zaman hissetmişin
ne zaman yudumlamışın son damlayı
anlamadan ayıdına varamadan
geçmiş gitmiş sonbahar gibi nefes...
ciğerlerinde sancısı kalmış..
ilmikler kalmış kalbinde..
işlemiş küçük bi karınca gibi yüreğini
yuvalamış
ve sonra mevsimi gelince puff yaptığın anda nefesini
çıkmış gitmiş bedeninden...
kırıklarını bırakmış geride
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder