votkaportakal

Sıradan hikayelerin
Egoizmin doruklarındaki
Bu kanlı gözyaşı dolu dünyadaki
Yağmurdan sonra açan güneş
Ağladıktan sonra atılan ilk kahkaha
İçimdeki baloncuk
İki elimin içinde baktığım büyülü dünya
Meleklerin uğrak kentinde yaşıyorum
İçimde pırpır eden bir kelebek
Sevinçten dökülen gözyaşı tuzları
Hepsinde bir tek "sen"
Dudağımdan dökülen tek isim
Kanımda akan damlamdaki yaşam perisi
Sen hiç yokmuşsun gibi olan varlığın yeter
Gözümü kapattığımda karşıma gelen silüet
Yüz
Masumiyet
Düşünceler denizinde boğuşan bir melek
Turuncu melek
Döndür başımı
Uçan balonlarda uçmak istiyorum
Susamanın nedensizliğinde saklanan gizemli yolculuksun sen
Kelimeler yetse seni anlatmaya,
Yüreğimi döksem kâğıtlara
Kalemimden dökülen mürekkepteki ilham
Peri
Mutluluk
Huzur
Yağmurda koşmak gibi arındırıcı bir yolculuk
Gölde gemi yüzdürmek kadar dinlendirici
Hiç bitmeyen votka portakalım ol
Gitme,yoklukla varlık arasındaki
Yağmurunu dökmemiş bulut