*

Siyah-beyaz bir denge olduğuna inanacağım neredeyse bilög. Sanki iki tane kocaman kazan var ve onlara bağlı bir sürü oraya buraya dağılan, yaptıklarımızı kontrol eden bir sistem var. Yaptıkların doğrultusunda da aldığın renkler var. Yaptıklarına göre bir şekilde boyanıyor şeffaflık. Sonra rengi azalıyor, çoğalıyor, biri çok olunca diğeri bir şekilde dengeliyor. Bir noktada bitiriyor ve diğerine başlıyor. Böyle biri öteki diğeri derken karışık oldu sanki. Demek istediğim bir şekilde hep biri olmuyor. En derine kadar gidip dipten kum çıkartıp sonra kumları havaya saçıp tekrardan kıyıda bueno yemek gibi bir şey sanırım bu denge. Ne olduğunu çok kestiremiyorum ama güzel olduğunu, hissedilebilir olduğunun farkındayım.


Bir de blog bir şey merak ediyorum bunu satır arasına sıkıştırdım ama cidden merak etmekteyim; endorfinin fazlası zarar olmaz herhalde değil mi? Olcaksa da endorfinden gelsin zarar ya nolcek(:


" Gökyüzü sadece okyanusun yansımasıydı, ya da okyanus gökyüzüne yansıyordu. Ne fark ederdi ki? Şimdi sadece kayan yıldızlara bir sürü dilek tutturmaktı yaptıkları. Kayan her yıldızda diledikleri tüm dileklerin gerçek olmasını dilediler. " twinkle little star" şarkısı kulaklarında gecenin karanlığına bir voktaportakal saçıp aydınlattılar. Muzipçe gülerek el ele kumsalda izler bırakarak bir diğer yıldız yağmuruna yürüdüler. "