Nohudi gibi..Çamaşır makinası atılmış da küçülmüş gibi..Nefret edildikçe alçalmış gibi...Kırıp daha da kırılsın diye tekrar tekrar yere atıp un ufak edilmiş gibi..Liğme kıvamına gelene kadar kanamasına aldırmadan liğmelenmiş gibi.Tek bir zerre olup dudağına konmak gibi...elden ele geçen küçük bir trafo enerjisi gibi..kağıt kesiğinin önemsizliği gibi..Empati kurulmayı bekleyen su üstündeki tüy gibi..yanılsamalardan eriyip çimlere karışmış gibi..damla-cık olmak gibi..buhar olmak gibi..sadece gibi..anlatmaya yaklaşamadıkça içinde büyümesi,senin ise küçülmen gibi..küçücük kalmak gibi..gözükmemek gibi..göründüğünün tersine azalmak gibi..azıcık kalmış hiç olmuş gibi..bit-miş..evet gibi değil sadece bitmiş..azalmaktan bitmiş gibi..
Nefese sığacak kadar ufalmak gibi..
"Be my friend
Hold me, wrap me up
Unfold me
I am small
and needy
Warm me up
And breathe me"
nohudisendromuyaşatmasıbirşarkının..hımm..peki ozaman..
bal*
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder