gerçekten sıkıcı günler geçiriyorum. belli sebepler yok, sadece olağan durumlar. amaan hep var onlar dediklerinden. sonuçta epeyce yüklü sıkıntılar bunalmacalar çıkıyor tabii ortaya.
tatilin gelmesini bekliyorum. evin sıcak havasını soluyup içime döneceğim. ruhumu dinleyeceğim falan. bir asosyal olarak uzun vaadede planlar yapabiliyorum. mesela yaz gelse de şu izmir işi gerçekleşse de huzurlansak. izmir mizmir her yer paris. neresi olursa gidebiliriz. neyseki kış gezileri kadar azap verici değil yazları. bugün bir üşümüşüm blog of sorma yaa. fenaydı yani. bir de saçmalık dizboyu güneş gözümün içinde filan. allam ordan elimi tutuyorum güneş gözümden burdan tutuyorum yine gözümde. sürekli ters ters de bakıyorum hani biraz farklı bir tavır sergilesin diye yok yani. edepsiz tam bir zibidi. sinirlendim. dur bi su içiyim sinirlerim yatışsın. bardakta su kalmamış lan amaan kim mutfağa gidicek şimdi. dur üşenmiyim gidiyim. oh su aldım mutluyum. ama gidip gelirken şunu fark ettim blog. ben evde tek olunca içerden odayda odadan içeri giderken ışıkları önce açıyor ardından süratle dönüş yolunda kapatıyorum. ya şöyle ki: mesela odadan içeri giderken nerde ışık var hepsini açıyorum. içerde işim bitince dönüş yolunda kapıyorum hepsini. korkuyorum ben aslında ya öyle evde yalnızken karanlıksa filan. zaten dün yatağa yattım tam böle oh mışıldıcam bir sürü karaltı filan. hepsini elimle yakalamaya çalıştım. ahaha çok eğlenceliydi. hiçbirini tutamadım. hepsi bana kaderimin bir oyunu bir ışık oyunuydu oysaki. amaan. aslında daha da saçmalardım da.. sims inmiş lan. bu oyunu yüklücek yer filan yok aslında bu bilg.de ama olsun. şartları zorlar, bir kerecikte olsa oynarım ben bu oyunu. yesyesyes.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder