20090517

sunday syndrome

hava gerçekten ayarsızsın. 3 gündür kendimi öyle yaz tatili havasına soktum ki. pikeyle yatıyorum artık. bu gerçekten paha biçilemez bir haz. sanki hiç okul açılmayacakmış gibi. oysaki 2 gün sonra okul var. ve evet okul sendne gerçekten tiksiniyorum. tıpkı acil servisi mideleri bozulup da arayanlar gibi ses çıkartıyorum suretine bakıp. ve sen yine bana o koca duvarlarınla kahkaha atıyosun. aman neyse. havaya sövüyodum ben sen nerden çıktın okul. hava sıcaktı tamam mı? gayet mutluydum. film izliyodum düşün bak 1.30 saat altı üstü. hava soğudu bu sürede. önce camı kapattım. sonra balkon kapısını itekledim. adil değil bu durum. ya da bir bakıma iyidir belkide. beni 2 gün sonrası için uyandırıyor rüzgarıyla. afferin len işe yarıcaksın bak. uf. ne diyorum ben ya? o değil de blog. çok canım sıkılıyor bazen inan bana. mesela canım bugün acayip derecede böyle saçma sapan oyun oynamak istedi. belkide filmin etkisidir. ama ne güzel oynuyodu Ben oyunu. sanki bir oyunun içindesin. gidiyorsun atınla. elinde kılıcın kınından çıkaralı çok olmamış. sesleniyosun kimse var mı diye. sadece sesi geri gelen küçük prens gibi atıyorsun kendini kırların üstüne ve ağlıyorsun. bugün ben öyle saçmalıyorum ki blog inan ne sen sor ne ben söyliyeyim. o zaman hadi pencereyi kapatayım ben balım. göndereyim de şu yazıyı.

başlığı yazınca kafamdan bugün pazardı di mi sorusunun geçmesi ise gerçekten beni benden aldı. ya sustum ben bu sefer cidden susuyorum.

çıkırt dıt dıt dıt.

Hiç yorum yok: