gök gürültüsü kedi çişi kokuyor bu gece.

gözümü kapatsam kış diyebilirim. keane, çakan şimşeklerin aydınlığı, gürleyen göğün sesi, hepsi montlu, botlu günlerin alameti. ama ölümüne nem var. ve sıcak işte az biraz. bir şeylerle uğraşmalıyım ki gök gürültüsünün sesini duymayayım duvara yansıyan şimşeği görmeyeyim. ve burnuma gelen kedi çişinden uzak durabileyim. tam 24 saattir bir canlı evimizde. korkudur, kedi çişidir derken birleşen ruh hali adına oyalanması gerek bu batul'un.

çocukluğundan beri kedi diye ağlayan bir insandım ben. kuş ve balık facialarını saymıyorum. her çocuk gibi benim de bir sürü balığım oldu, bir sürü kuşum oldu. bir kısmı açlıktan bir kısmı tokluktan bir kısmı faili meçhul ölümlerle ebediyete intikal ettiler. saygıyla anıyoruz onları... sözün özü: hiç tam anlamıyla evcil hayvanım olmadı.

ondandır ki ablam kedi aldım dediğinde geçen yıl haka dansıyla karşılık verişim. bilmezdim ki sevgili cindy'nin nevrotik olduğunu, her yere işediğini, atarın allahını yaptığını, tırmık manyağı ettiğini. erkek kediye cindy adını koymanın bedelidir bu sevgili kardeşim. inan bana bu kedinin derdi bu olabilir. adım hüsamettin olsa depresyona girebilirdim mesela. neden olmasın değil mi ama ?

eğer evinde " bu ne lan çiş mi o ?! " diye tereddüt edeniniz varsa kedi besleyen ya da kedi misafir eden insanlar, hemen arıyorsunuz 444 0 375 numarasını ben size yardımcı oluyorum. üzülmeyin, gelip kokluyoruz anında keşfediyoruz. artık bu kokuyu turta kokusundan bile iyi tanırım yani. çiş gurmesi oldum ibneler. 90'larda güzel bir şarkı vardı: oynatmaya az kaldı doktorum nerede ?

ya cindy gidecek ya ben bu gidişle. kedi konuşuyorum her önüme gelenle. delirdim galiba sonunda.

- aman tek derdin bu olsun ya. süt verirsin, bilgisayardan iki havlama sesi açarsın susar.

bu cümleyi nerene soksam acaba bilemiyorum ?

elektrikler tam yazının ortasında gidince korkuyormuş insan. kaydediyor oysaki cananım blogger . elektriklerin yağmur yağınca gitmesidir benim kabusum. korkuyorum ulan. neden bilinmez. hala ölümüne korkuyorum bu gök gürültüsü şeysinden. nasıl bir şanslılıksa ne zaman yağmur yağarken balkondan, perdenin kenarından, kıyıdan köşeden dışarıya baksam kallavi bir şimşek patlıyor. ohh diyorum ben de, tek eksiğim buydu bunca korkunun üstüne.

ben yazmaktan sıkıldım gök gürlemekten sıkılmadı. amaan.