eğer üç vakte kadar cupcake kalıpları edinmezsem ailem mide fesatı, obezite gibi sorunların kapısını çalacak. tarafımca cupcake yapamıyor olmanın bedeli büyük. kendime de büyük bir zararı var tabii. yaptığım onca leziz şeyin tadına bakmayacak değildim elbette. lakin bu mutfakta geçen zamanın tatminsizliğini cupcake veyahut herhangi bir pasta yapamamaya bağlıyorum. rüyalarıma giriyorsun cupcake. ölümüne tarifler araştırıyor, tv programlarında bile turtalar falan izliyorum.
evet, kısa zamanda kafayı kırıyorum. lanet olsun m.e.i denen insana. hayatıma girme tarihini çok sonrasına aldığım pasta ve ekmek sanatlarını erkene kurulmuş bir saat sayesinde vaktinden önce uyandırdı. şimdi sersem gibiyim. keza m.e.i denen insan beni boş vaatlerle erkenden uyandırdı. yanarım yanarım ona yanarım. oysa, gerçekten bir pastahane açsa bana ne güzel olur. beni dokuzbinbeşyüzbin liretlik kursa gönderse, olmadı bindörtyüz liretcik kursa gönderse ne güzel olur. lanet olsun ki elimden bir şey gelmiyor. gelenlerse koyunun olmadığı yerde keçiye abdurrahman çelebi demekten öteye gitmiyor. o değil de, abdurrahman adını götümden uydurdum. gerçeği ne acaba ?
sınav notlarımı merak etmem gerekirken ben sadece şuna şunu ekleyip pişirsem nasıl oluru düşünüyorum ? pastanesi olan var mı lan ? biri beni yanına çırak değil ç olarak bile alsa haka dansı yapar vuvuzela bile çalarım. vuvuzela demişken, ne boktan bir alet lan o ? hiç sevmedim. dünya kupası da pek güzel. onu da haka dansıyla takip ediyorum.
ayrıca kararsız kaldığım bir konu; dünya kupasında kimi tutacağımdır. ikinci vatanım olan (wtf?!) alamanya ve gönülden bağlı olduğum ingiltere arasında kaldım. sambacı kardeşlerimi ise bu seferlik es geçiyorum. bu sözleri benimle üç boyutlu iletişim sağlayan insanlar görse " hastaneye götürün ölüyordur . " diyebilirler. haklıdırlar. lakin mirim, dünya kupasıdır bu . insanın gözüne hitap ediyor oyunları. bizimkiler gibi yere atarak top koştursalar bir siktir git der yüzüne bile bakmam tabii.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder