20100218

çok pis tiramisu yaparım. dıt dırım.

bir ara hatırlat da blog salak salak just like heaven dinleyip güldüğüm evde olanları zerre sallamadığım günlere döneyim. ergenus triplerden uzak olduğum günlere geri geri koşayım. sabır? ne garip bir kelime. sakinlik? sanki filmlerde görülen aşk sahneleri gibi. sabır ve sakinlik yalnızca alice'in ülkesinde olur gibi. naz yapmak mı acaba bu? gerçekten bu kadar uçta olunamaz herhalde? bir insan sosyal hayatında olduğundan bu denli farklı olamaz aile hayatında. o zaman bir gün bunu da konuşalım. herkes anlatsın nasılmış şu görmediğimiz zamanlarda.

bana aylar sonra unuttuğum bir şeyi hatırlatan, hatta farkında olmadan hatırlatan, iki insana teşekkürler. körü ve elinin gerçekten minettarım size. umarım o iki kere ağır hasar yaşayan tiramisunun tadı güzel olur da ben de anneme bir özür borçlu olurum.

bundan uzunca bir süre sonra nerede olacağımı görmemek, şimdi olduğum yerden nefret etmemek adına aylardır kurabiye bile yapmıyorum. ama bugün.. ah öyle güzel ki. bebek gibi sevmek pasta kekini sonra sakin sakin kremasına boğmak. pasta yapımını çok daha duygusallaştırabilirim. siz bir de batulu alman pastası yaptığı gün görün ki kaç tane içtin diye sorun. mutluluğun bütününü barındırıyorum o anlarda işte. bişi isteyecek olan varsa benden pasta yaparken istesin ahaha.
ulan anne o keke hasar verdin sağlam şekilde. kulaklarıma kadar kızardım. başım çatlıyor şimdi o huzurlu dk.lardan sonra. ama o pastaya yarın son rötuşu yapınca bir şeye benzediğini, tadının yerinde olduğunu gördüğüm anda gidecek tüm sinirim. şimdi triplerden trip beğen kendine. hıh.

hafta sonunu dört gözle bekliyorum blog. bu aralar hep bir şeyleri dört gözle beklerken buluyorum kendimi. aman bitmesin. aman hep böyle sürsün. ne güzeldir bu kafalar. cumartesi. kutsalsın. en kallavi gün. star wars gathering force party!!! kalbim çarpıyor adeta heyecandan. yes bee!

dıııt dıııt dıııt dııt dıırıı dııt dırııı!!!

Hiç yorum yok: